Imprezy

Deep Dish tworzą Ali ‘Dubfire’ Shirazinia i Sharam Tayebi, urodzeni w Iranie nowojorczycy, którzy spotkali się razem w 1991 roku, gdy obydwaj zagrali tego samego wieczoru w tym samym klubie. Występowali wówczas na różnych imprezach podnosząc swoje DJskie kwalifikacje, a w międzyczasie pracowali także jako sprzedawcy na pół etatu. Spotkanie zaowocowało odkryciem wspólnej wizji muzyki elektronicznej, która miała łączyć w sobie różne style i być wolna od ograniczeń. Zadebiutowali produkcją „A feeling” Moods, utworzyli wówczas własną wytwórnię Deep Dish Records, dla której, w 1993 szkolny kolega Alego, Brian 'BT' Transeau, nagrał „A moment of truth” i „Relativity”.  Podobno w 1994 roku królowali jako DJ w Waszyngtonie i okolicach. W tym samym roku Danny Tenaglia przekonał Tribal UK Records na podpisanie kontraktu z Deep Dish, którego ukoronowaniem było wydanie słynnej, klasycznej kompilacji „Penetrate Deeper”, którą duet zmiksował oraz na której pojawił się jako producenct kilku nagrań
Od tego momentu nazwa Deep Dish stała się synonimem szeroko pojętej sceny deep house, której definicję zresztą duet przez lata bardzo rozszerzył i odświeżył.  W roku 1998 duet wydał swój artystyczny debiut, krążek “Junk Science”, efektowny i dobrze przemyślany mix deep house, fuzji rocka i dance, zabarwionej jazzem muzyki soul oraz nastrojowych klimatów. Kolorytu dodał mu min udział w nagraniach tradycyjnych perskich muzyków! W wielu plebiscytach album zdobył miano płyty roku, czego źródeł upatrywać można w różnorodności brzmień jakie zawarto w utworach oraz w jakości kompozycji, które cechuje pomysłowość i wielość stylów. Sukcesy singli z albumu, w tym najbardziej popularnego: “The Future Of The Future (Stay Gold)”, w którym zaśpiewała wokalistka Everything But The Girl - Tracey Thorn potwierdziły umiejętność Deep Dish jako producentów muzyki sprawdzającej się nie tylko na parkiecie, ale i na falach eteru. Od tego czasu duet skoncentrował się głównie na występach, remiksowaniu oraz przygotowywaniu kompilacji: Yoshiesque (1999), Renaissance Ibiza (2000), Yoshiesque Two (2001), Global Underground – Moscow (2001) stały się znakami firmowymi Deep Dish oraz eklektycznego brzmienia ich setów łączącego w specyficzny dla nich sposób house, techno i trance. Wśród utworów zawartych na tych albumach odnajdziecie wiele remiksów, które Ali i Sharam przygotowali dla przeróżnych artystów i które przyniosły im rozgłos, nagrody Grammy i status uznanych producentów. Klasyczne remiksy piosenek Brother Brown, Gabrielle, Morel, Beth Orton, Sven Vath i Depeche Mode oraz produkcje dla megagwiazd jak Janet Jackson, The Rolling Stones, Madonna, ‘N Sync,  P.Diddy i Justin Timberlake uczyniły z nich dwóch najbardziej poszukiwanych specjalistów od nadawania utworom tanecznego charakteru. Remiksy odzwierciedlają ich wyjątkowo dobry gust oraz świeże spojrzenie (ucho?) i skłonności do eksperymentowania. Te cechy doceniła branża muzyczna przyznając tandemowi kilka nominacji do Grammy. Pierwszy raz duet został nominowany w 2001 roku w kategorii Remiks Roku za utwór “Music” Madonny, kolejne przyszły za „Sexual (La Da Di)” Amber i ich własną produkcję -  “Mohammed Is Jesus”. Kolejna nominacja zaowocowała w końcu nagrodą – w 2002 Deep Dish otrzymali Grammy za najlepszy remiks “Thank You” Dido. Jakość produkcji potwierdziła długa obecność tego singla na listach sprzedaży Billboardu. Umiejętność łączenia tanecznego charakteru utworów z ich popowym brzmieniem sprawdziła się również gdy Ali i Sharam zabrali się za utwór Justina Timberlake’a “Like I Love You”, który również dotarł do 1 miejsca na liście Billboard Club Play.
W karierze duetu pomogło nie tylko poparcie wpływowego i popularnego DJa jakim jest
Danny Tenaglia, ale przede wszystkim Madonna. Gdy po zremiksowaniu „Music” otrzymali oni nominację do Grammy Madonna zaprosiła Deep Dish do otwarcia swojego Show w nowojorskiej Roseland Ballroom. Madonna zapoznała z muzyką również swoją przyjaciółkę, Donatellę Versace co skończyło się przygotowaniem przez Deep Dish muzyki na jej cztery Couture i Atelier shows w Paryżu i Mediolanie. Dodatkowo panowie Ali i Sharam miksowali także podczas party po pokazach! Dzięki tym kontaktom zagrali także w prywatnej posiadłości Versace w Lake Cuomo we Włoszech na przyjęciu zorganizowanym na cześć Jennifer Lopez i jej ślubu Chrissem Judd.
Deep Dish wciąż pozostają w międzynarodowej, DJskiej czołówce. Prócz stałego grania w najsłynniejszych klubach jak Renaissance na Ibizie, Space w Miami, Release w San Francisco, The End i Ministry of Sound w Londynie podróżują po całym świecie, a wrażenia z tras publikują w charakterze kompilacji-soundtracków wydawanych w serii   Global Underground. Pierwsza część: Deep Dish – Global Underground: ‘Moscow’ stałą się jedną z najlepiej sprzedawanych płyt w katalogu Global Undeground i przyniosła duetowi DanceStar USA Award za najlepszą kompilację w 2002 roku. W następnym roku wydano kolejną część - Global Underground: ‘Toronto’ , której repertuar jest efektem wrażeń po występach djskiej pary w największym kanadyjskim klubie The Guvernment w Toronto.
Zapytani o przyszłość undergroundowej sceny dance odpowiedzieli: „Wygląda ona dobrze dopóki ludzie nie próbują naśladować swoich idoli. Ludzie muszą robić własne rzeczy, trzymać się tego, co jest odmienne, łączyć dwa różne style w nową hybrydę.” Te słowa określają zarazem kurs obrany przez Deep Dish, który pozwala im przez lata pozostawać na topie.
Potwierdzeniem tych deklaracji jest zeszłoroczny album „The George is on”, który jest idealną pozycją dla osób zmęczonych klasyfikowaniem co jest rockiem, disco bądź czymkolwiek innym oraz znudzonych jednolicie brzmiącymi albumami łatwymi do zaszufladkowania. Jest kopalnią przebojów – począwszy od wydanego przed dwoma laty singla „Flashdance”, przez ultrahity „Say hello”, „Sacramento” czy wydany właśnie singiel „Dreams”, cover klasyka Fleetwood Mac nagrany z udziałem Stevie Nicks. Irańsko-amerykański duet w charakterystyczny dla siebie sposób zmieszał na nim klasyczne brzmienia ery rocka i popu, lat 70-tych i 80-tych oprawiając je w taneczną, deep&sexy produkcję.
Nakręcający popyt na płytę singiel "Flashdance" był pierwszym nagraniem zespołu zrealizowanym do sześciu lat. Nonszalancki wokal Anousheh podparty gitarowym riffem inspirowanym kultowym filmem z lat 80-tych stał się światowym hitem definiując odświeżające formułę muzyki tancznej brzmienie guitar-house. Zdobył tytuł najlepiej sprzedającej się piosenki w sklepie internetowym I-tune Apple’a oraz nagrodę dla "Best Underground Dance Track" podczas International Dance Music Awards w Miami. Oliwy do ognia dodał kanadyjski producent Sultan, który zmiksował utwór z klasykiem Dire Straits "Money For Nothing" tworząc remiks łączący style, epoki i pokolenia!
Owo łączenie pokoleń słychać chyba najlepiej na ich ostatnim singlu, przeróbce Fleetwood Mac's "Dreams". Wersja zawiera nowo nagraną ścieżkę wokalu przez wokalistkę Fleetwood Mac Stevie Nicks! Pierwotnie piosenka miała być utworem instrumentalnym, ale duet zauważył, że wokale w „Dreams” były praktycznie w tej samej tonacji co ich instrumentalna wersja. Wysłali więc utwór do obozu Stevie Nicks z zapytaniem, czy są oni zainteresowani współpracą. Wkrótce Dubfire i Sharam wylądowali w legendarnym studiu Village Studios na Zachodzie Los Angeles gdzie odbyła się przed laty sesja nagraniowa… Fleetwod Mac! Stevie Nicks nagrała dwie ścieżki wokalu, a efekt tych nagrań możecie usłyszeć na nowym singlu Deep Dish!

http://www.deepdish.com/

Twoje Imię

Tytuł Twojego komentarza

Twój Komentarz

mniejsze | większe

Subskrybcja poprzez email (tylko dla zarejestrowanych)

Dodaj Komentarz